HOME. » HEDEN WORDT VERLEDEN. » HEDEN WORDT VERLEDEN - 4.

Heden wordt verleden.

Deel 4.

Hierin vertel ik je gebeurtenissen van mij privé.

----------------------------------------------------------

( klik indien mogelijk op foto voor vergroting )

----------------------------------------------------------

In het Evolúonpark…

 

 

Eindhoven ~ dinsdag 3 juli 2018.

Het Evolúon aan de parkzijde.

 

 

 

Op die dag in de morgen en tot beslist in de middag brachten we onze

uren door in het Evolúonpark bij het futuristische gebouw Evolúon.

Het werd in 1966 feestelijk geopend door de firma Philips die het aan

de gemeente Eindhoven aanbood.

Was het voorheen een technologiemuseum, nu is het een tentoonstel-

lings -evenementengebouw geworden.

 

Mijn  jeugdjaren heb ik grotendeels doorgebracht in stadsdeel Strijp

waar dit unieke bijzondere gebouw verrees.

Ik heb het zien bouwen.

Ik heb het park zien ontstaan.

Dit tezamen met mijn ouders en mijn twee zussen.

 

Toen ik met mijn man Sjef op een bankje deze morgen neerstreek

voelde ik emoties die op deze plek thuis horen.

Het waren de emoties van mijn jeugd.

Ik heb vele uren vroeger in dit park doorgebracht.

Het was een wandelpark en vrij toegankelijk.

Dat is helaas niet meer.

Het is afgesloten en privéterrein geworden.

Maar enkele poortjes nodigden je toch uit om het park te betreden.

Het is praktisch niet meer te herkennen.

De bovenstaande foto geeft wel een vertrouwt beeld.

Hoewel ook hier veranderingen zijn.

 

We kwamen voor de familie Slechtvalk die ook dit plekje in Eindhoven

ontdekt heeft.

We hadden onze compact camera bij ons.

Ik hoopte vooral de rondvliegende juvenielen te kunnen spotten en op

de camera vast te leggen.

Maar helaas. Ze waren me te vlug af.

Twee juvenielen vlogen af en toe buitelend om elkaar heen hoog boven de

klokkentoren waar de nestkast een uitstekende plek heeft.

Een valk dook even bovenop het ronde dak van de toren met prachtige

gespreidde vleugels om in balans te blijven.

Eenmaal op het dak onttrok hij zich aan ons oog.

 

Jonge zwaluwen vlogen speels en roepend naar elkaar voortdurend boven je.

 

We hebben op twee plaatsen gezeten.

Op een bankje opzij van de nestkast, en in het koele gras beter in het

zicht van de nestkast.

 

Werklieden waren druk bezig om attributen voor een op handen zijnde

evenement rondom het water uit te zetten.

 

We maakten nog een wandeling in zoverre dat nog ging.

De toegankelijkheid tegenover vroeger is beperkt geworden.

 

Een aangelegde sloot tussen hoge rietkragen vertelde ons dat er een

mooi koppel kuifeenden wonen.

Deze eenden schuwden ons niet en lieten zich gewillig fotograferen.

 

We wandelden naar het daarnaast gelegen Gelderlandplein waar mijn ouderlijk huis opdoemde.

Ik werd door vele mooie herinneringen overspoeld toen ik er foto's van maakte.

 

Toen we terug naar onze auto liepen herkende ik een vrouw die nog

steeds in deze buurt woont. Ze wist ook wie ik was toen ik mijn

meisjesnaam noemde. Deze kranige vrouw van nu bijna 96 vertegen-

woordigde mijn herinneringen van toen.

 

Ik verliet de plek.

Ik had het voorgoed verlaten in 1973 om aan een eigen leven te begin-

nen die me nieuwe herinneringen gaven, zoals ook deze dag....

 

 

 

KLIK:

---------------------------------------------------------------------

 

Klein, maar fijn.....

 

Vrijdag 28 september 2018.

 

Zoon Marcel dook weer een schilderstuk van mijn vader op.

Elk schilderstuk van hem is van grote emotionele waarde.

Het bleek in Eindhoven te zijn niet ver van onze woning vandaan.

Het schilderstuk waar hij oorspronkelijk vandaan kwam bleek ook

van een familie Pennings te zijn, van een tak die ik niet ken.

Hoe mooi dan toch dat het terecht kwam bij de juiste familietak.

 

Het schilderstuk is niet groot.

Het is heel vaardig maar toch verfijnd geschilderd.

Een sfeervol landschap die niet veel verfstreken nodig had om toch

helemaal af te zijn in elk detail.....

 

Graag heb ik dit fijne werkje gevernist zodat het weer als nieuw werd.

Het hangt nu bij onze zoon....

 

 

Zojuist gevernist, gevat in een betere houten lijst.

Je ziet dergelijke lijsten ook vaak op een raamwerk met daar bovenop 

gips.

Het voordeel van hout is dat het niet snel beschadigd wordt.

Het schilderstuk. Linksonder staat de signatuur. Het is in 1979 geschilderd.

--------------------------------------------------------------------

45 jaar getrouwd.

 

 

Vrijdag 26 oktober 2018. 

Die dag waren mannetje Sjef en ik 45 jaar getrouwd.

We hebben dit met ons tweeën extra gevierd....

 

Twee locatie's.

Henri Dunantpark en Grieks restaurant in Eindhoven.

--------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------