Verslagen De Mortel.

De verslagen van 2023.

De Wondere Wereld biedt je de verslagen van rondom de Gemert-

toren van Alticom in het Brabantse De Mortel waar de Falco pe-

grinus gehuisvest is....

Deel 1.

____________

------------------------------------------------------------------------------------

( klik op foto voor vergroting )

------------------------------------------------------------

Zondag 15 januari 2023 ~ in het raamkozijn beschut tegen de harde wind.

Deze middag trotseerden we de harde wind die over het vlakke land trok.

Maar het was droog. En dat vonden wij het belangrijkste.

De temperatuur was gedaald na soms uitzonderlijk zachte dagen.

Vandaag was het de dag om de slechtvalken in het nieuwe jaar de

begroeten.

Alsof zij wisten waarvoor we kwamen waren beiden thuis. We konden het

koppel onze eerste groet van 2023 brengen.

Zij trotseerden de wind beschut tegen de Toren aan.

De valk die op de bekisting/beluchter zat had het moeilijker. Bij een harde

rukwind tjoepte het achterwerkje omhoog. De blonde veertjes werden

zichtbaar.

De valk had moeite om met zijn sterke klauwen grip te krijgen op het grijze

vlak van de bekisting. De poten leken zich erin te kluwen, als een extra

bevestiging dat ie stevig genoeg zat. Uiteindelijk bleek dat ook het geval te

zijn.

Het koppel bestaat inmiddels opnieuw uit een nieuw vrouwtje. Hoe dit

broedseizoen zal verlopen moet de toekomst gaan uitwijzen. Keert soms

het vorige vrouwtje toch weer terug, wiens rechteroog letsel had opgelo-

pen bij een fiks gevecht ter verdediging van haar nest ?

Het is afwachten.

Hopelijk krijgen wij dit allemaal weer op tijd te zien via de cambeelden die

al enige tijd offline zijn. Aan de sponsoring ligt het niet. Sterker nog, het

een en ander staat/stond in de startblokken!

De wind trok ook aan Sjef en mij op de spottersplaats. De wind was koud.

Je hoorde met vlagen de wind die rondom de Toren flink tekeer ging.

Daarom gingen we aan de wandel.

Het water in de Snelle Loop stond erg hoog door de vele regen die gevallen

was. Waar je ook keek je zag geen vogel vliegen in het venijn van de harde

wind.

Op het grasveld achter de Toren stond de kudde Aberdeen angus in het

groene gras te happen. Ze stonden gemoedelijk bij elkaar. Hen leek de

kracht van de wind niet te deren.

De takken kraakten in de loofbomen wiens blad hen reeds verlaten had.

We waren niet de enige wandelaars. Aan de voet van de bomen had de

wind minder grip.

We kwamen weer terug op de spottersplaats. Beide valken zaten nog

steeds op de Toren.

We bleven enige tijd zitten hoewel dat niet echt aangenaam was.

Daarom besloten we om huiswaarts te keren. We werden nagekeken door

beide valken.

Mijn gedachte was bij hen toen we in de auto stapten. Ik gun hen een

rustig broedseizoen met gezonde mooie nakomelingen....

"Ja, de wind gaat goed tekeer!"

Uit de wind, Sjef (?) 

Ik liet me niet wegwaaien.

De top van de Toren.

Bospad.

Sfeerplaatje....

--------------------------------------------------------

Bij lichte vorst reden Sjef en ik heden morgen naar de slechtvalken in De

Mortel.

Er hing een dikke mist die gelukkig snel verdween en plaats maakte voor

een helderblauwe lucht en een zon die stralend aan de hemel stond.

Voldaan kwamen we op de plaats van bestemming. We gingen op een van

de benkskes zitten. Om ons heen zag het wit op het veld. Het gaf een

winterse aanblik.

Boven op de Toren bleef het rustig. Er was geen valkje te bespeuren. Maar

we weten dat zij er nog steeds wonen. Dat is een geruststellende gedachte.

Omdat het koud was gingen we aan de wandel.

Naarmate we liepen naarmate het iets aangenamer werd door de warmte van de zon.

We hoorden kraaien en we zagen kraaien. Aan vliegverkeer geen gebrek.

Een vliegtuig scheerde boven de bosrand achter de Snelle Loop. We

hoorden een zaagmachine voorbij de bosrand. Er stond een werkbusje. Er

werd gesnoeid of gerooid, dat konden we niet echt waarnemen. Het wit op

de velden verdween, en maakte plaats voor het groen.

Het water in de Snelle Loop liep goed door voorbij de sluis.

Tussen de naald -en loofbomen wisselden zonlicht en schaduw elkaar af.

Na onze wandeling zochten we op de spottersplaats weer een benkske op,

en vonden die.

Plots zag ik rechts van de spottersplaats iets neerstrijken in de kruin van

een naaldboom.

De tak ging wild op en neer omdat wat daarop neerstreek zelf ook wild was.

Want ja, zie maar eens je evenwicht te bewaren op zo'n dunne tak die niet

echt meewerkte.

Ik pakte onze compact camera vanwege het zoombereik. Ik begon te

zoomen.

Toen schrok ik me kapot.

"SJEFFFF,"gilde ik. Toen schrok Sjef zich kapot vanwege mijn gegil.

"JA!" blafte hij daarom.

"Ik zie een zwart geblakerde slechtvalk!" riep ik onthutst uit.

"Och, je bent knettergek," beet Sjef mij toe.

"Kijk zelf dan. Ik heb hem al gefotografeerd," en legde de verrekijker in zijn hand.

"Waar moet ik kijken?" vroeg Sjef met kalme stem, want hij begon mij te

geloven.

Ik wees resoluut naar de tak.

Sjef keek met de verrekijker voor zijn gebrilde ogen, zocht even, en vond 

de zwart geblakerde slechtvalk.

"Waar is de kromming van zijn snavel gebleven?" vroeg Sjef.

"Dat heeft ie zeker thuis gelaten," antwoordde ik heel nuchter, omdat mij 

dat de meest logische slechtvalklogica leek.

"En nu begint ie nog te kraaien ook!" riep Sjef stom verbaasd uit.

Ik begon te grinniken.

Tja, je moet iets, hé, als je ondanks de kou tevergeefs maar bleef wachten

op de slechtvalken die overduidelijk elders op visite waren.

Dan begint de werkelijkheid en mijn fantasie mij parten te spelen.

De middag naderde zijn einde. We besloten om huiswaarts te keren.

Eenmaal thuis plaatste ik de foto's op mijn computer. En schermgroot

verschenen er foto's van een échte kraai die écht kon kraaien, toen ie

daarna wegvloog.

En toch, onze zonnige morgen op het mooie plekske kon niet meer stuk....

Een heuse kraai.

Sjef langs de Snelle Loop.

Ik (Els) langs de Snelle Loop.

Ook al zo sfeervol!

Onze auto nabij de spottersplaats en bij de afrastering van de paddentrek die nog maar pas weer is aangelegd.....

--------------------------------------------------------

Woensdag 1 maart 2023 ~ valk met prooi op de bekisting van de Toren.

De eerste dag van maart vertelt ons dat de refreshbeelden van De Mortel

weer zijn opgestart

en dat Beleef de Lente ook weer zijn beelden laat zien van verschillende

locaties. Locatie

De Mortel moet nog even wachten omdat er technische problemen zijn. 

Ook de refresh verloopt nog niet echt soepel.

Wat wel soepel verliep was dat wij in een vrolijk zonnetje de weg naar de

Toren in De Mortel aflegden om de slechtvalken deze morgen weer te

ontmoeten.

Eenmaal er aangekomen zat er een valk op de bekisting van de Toren met

een prooi.

De andere valk van het koppel liet zich niet zien.

Op de spottersplaats stond een groepje kwebbelende dames. We begroet-

ten hen en we lieten ze ongestoord verder kwebbelen. 

Toen wij eenmaal op een bengske neergestreken waren verlieten de dames

vrij snel de spottersplaats om in hun auto's weg te rijden.

Om ons heen was de buizerd te horen, de kauwtjes, en het gezang van

andere vogels bereikten ook ons oor. De gevleugelde vrienden worden

bedrijviger naarmate de dagen lengen en de temperatuur gaat stijgen.

De temperatuur echter deed winters aan bij een wolkeloze helderblauwe

lucht.

De slechtvalk peuzelde regelmatig aan diens prooi die geslagen was. Het

kropje raakte vol.

Terwijl de valk aan het eten was ondernamen Sjef en ik weer een wandeling

in de vrolijke zon. Omdat het zo helder was wisselden zon en schaduw

elkaar sterk af.

We liepen ons warm. Enkele wandelaars passeerden ons al dan niet met

een aangelijnde hond. Op het veld achter de Snelle Loop graasde de kudde

Aberdeen angus, We zagen ze nabij de bosrand. Links en rechts van ons

hoorden we telkens het ijverige geklop van de specht tegen een boomstam

aan. Ook zij voelen het naderen van het voorjaar.

We kwamen weer terug op de spottersplaats. De wind trok aan, en daarom

trok ie ook aan  onze kleren. Sjef's bolletje was gemutst maar die bleef er

toch op staan. De wind kreeg er  niet voldoende grip op om het eraf te laten

waaien.

De slechtvalk had de Toren verlaten. De ontbijtpauze was voorbij.

We weten dat een nieuw broedseizoen aanstaande is. We hopen dat hier in

De Mortel dit jaar alles voorspoedig zal gaan verlopen bij het slechtvalk-

mannetje met zijn nieuwe vrouwtje.

De middag naderde en we keerden huiswaarts. Op mijn netvlies stond de

peuzelende slechtvalk op de Toren, maar ook een koppel Canadese ganzen

bij het water van de brouwerij met een B. Ook zij hebben het water daar

gevonden.....

"Ja, ik zit hier alleen."

"Heerlijk!"

De Toren.

Achter de Snelle Loop.

In de vrolijke zon.

In de verte nabij de bosrand graast de kudde Aberdeen angus.......

--------------------------------------------------------

Dinsdag 4 april 2023 ~ valk op de dakrand van de Toren.

Het nieuwe koppel van De Mortel doet hun uiterste best.

Zij hebben elkaar gevonden. Hun band is hecht.

Mannetje BUS brengt prooitjes naar zijn vrouwtje. Gretig neemt vrouwtje

4NL dit in ontvangst. Ze zegt dan heel dankbaar "Danke schöne," in haar

moeders taal.

Dat verstaat  BUS totaal niet, ook al staat er NL op een van de  twee ringen

van zijn verworven vrouwtje. Het komt ook voor dat zij het weigert, zoals

heden morgen weer gebeurde. 

"Meine ernte ist voll," zegt zij soms weleens ook in haar moedertaal, ook 

die van haar vader, als zij de aangeboden prooi weigert.

"Je watte.... je erwt zit vol? Waar zit dat?!" heeft hij al eens aan haar

gevraagd.

Met veel kunst en vliegwerk ( dat laatste is bij hen geen probleem) komt

BUS erachter dat het om haar krop gaat.

Paringen worden ook telkens gezien. Dit alles betekent dat er al eieren

hadden kunnen zijn. Er is onrust geweest door derden, maar dat leidde 

niet tot extreme spanningen. 

Nee helaas, er zijn nog geen eitjes in het grind van de nestkast. Zelfs geen

paaseitjes. Ik ben geneigd om ze aan te bieden. Maar ik vrees dat ze daar

niets aan hebben.

Op deze zonnige morgen waren Sjef en ik weer in De Mortel. Het was koud

ook al roert de lente zich. Op de spottersplaats zat een spotter met een

fototoestel met een lens van tig meter lang. Hij had zojuist waargenomen

dat  vrouwtje  4NL de aangeboden prooi door mannetje BUS weigerde.

We waren gelukkig in het gezelschap van beide valken, een op de dakrand

van de Toren, de ander op het nestrooster bij de nestkast. Ze zaten vrolijk 

in het zonnetje en leken alle tijd van de wereld te hebben.

Een mooi stel is het. Ik hoop op een Paaswonder!

De valk op het rooster ging op de wieken. Mooie rondjes rondom de Toren

werden er gemaakt. De valk op de dakrand bleef keurig zitten.

Dan neemt de valk, ik denk het vrouwtje, een flinke spurt en dook

vervolgens de nestkast in.

Telkens had ik de cambeelden op mijn nestvlies zoals ik ze al weken

nauwgezet in de gaten hield. Heden morgen in het jubelende zonlicht

konden Sjef en ik zien hoe rustig het er tussen die twee aan toe gaat. De

situatie vraagt in feite naar eitjes.....

Copyright © VWG Gemert 2023.

De valk verliet de nestkast om elders te verdwijnen.

Sjef en ik ondernamen weer een wandeling.

Eenden vlogen kwakend richting Snelle Loop. In een boom achter de To-

ren speelde een koppeltje eekhoorntjes met elkaar. Ik wist ze met mijn

fototoestel mooi te "vangen".

Het water in de Snelle Loop stond erg hoog. Hier en daar dook voorzichtig

groen op in de struiken en in de loofbomen. Ondanks de temperatuur die

winters aanvoelde  zag je toch de sporen van de lente.

Het traject van de paddentrek was verwijderd. Het heeft zijn taak uitstekend

volbracht.

We kwamen weer terug op de spottersplaats. De andere spotter, na ook

diens ommetje,

kwam nog even terug, om toch weer snel huiswaarts te keren.

Sjef en ik bleven nog. De valk op de dakrand van de Toren zat nu dichter bij

de dakcam. 

De wind trok aan onze jassen. De wind liet ons merken dat de temperatuur

nu niet bepaald aangenaam was. We moesten het hebben van de warmte

van de zon.

De morgen vorderde. De middag kwam in zicht.

We hoorden het gegak van een valk. De een zag de ander.

Toen besloten we om huiswaarts te keren.

Voldaan reden we naar huis, omdat beide valken ons gezelschap hadden

gehouden.

Maar we hopen toch op eitjes, want dat verdienen zij......

Geniet met ons mee in dit album....

KLIK:

--------------------------------------------------------

Dinsdag 18 april 2023 ~ "Vooruit, even dan," zei het vrouwtje.

De week ervoor werd er uitbundig voorjaarsweer voorspeld. De jassen

konden uit.

De zon zou zich volop laten zien.

Maar, men had het mis. De temperatuur bleef achter, en de zon "vocht"

tegen de wolken. 

Daar zaten Sjef en ik dan deze morgen,  op een van de bengskes op de

spottersplaats. Geen valk te zien. Via de smartphone zagen we dat het

vrouwtje in de nestkast bij de opening zat.

Ik griste onze compact camera tevoorschijn in de hoop haar via de lens te

zien.

Ik zag iets achter het rooster van onderaf gezien wat op een slechtvalk leek.

"Doe je het erom?" vroeg ik mij af.

"Knip," zei het fototoestel.

"Doe ik er nóg eentje," bedacht ik me.

"Knip!"

"Ach, ik zal die tweebener daar beneden enigszins ter wille zijn," dacht

vrouwtje 4NL.  Ik zag dat op de display niet, oftewel het leesvenster van 

de camera.

(tegenwoordig vindt men de Engelse taal belangrijker dan de taal van je

moeder)

Er kwam een valk aangevlogen. Vast en zeker het mannetje. Hij landde op

de Toren ter hoogte van de een na bovenste ring.

Er gebeurde verder niets. Helaas is in De Mortel de nestkast niet gevuld

metslecht valkeieren. Daarom ziet het eerste kuikentje ook niet het dag-

licht.

Alle ingrediënten zijn er, maar het laatste ontbreekt nog altijd. De kansen

worden steeds kleiner dat een nieuwe generatie zich aandient!

Zo jammer! De natuur zegt dat het er niet meer van komt....of misschien

nog wel? Ik acht de kans minimaal, wat daar de reden van mocht zijn.

Op internet vind ik nergens het thema "onvruchtbaarheid bij vogels."

Ook al komt dat voor.

Sjef en ik gingen aan de wandel. Het jonge groen aan struiken en

de loofbomen dringt hoe langer hoe meer aan je op, dus ook rondom 

de zendtoren.

Daar kregen we een lentegevoel van, hoewel de temperatuur het tegendeel

sprak.

De lucht boven ons toverden mooie wolkenpartijen waardoor de sfeer

beneden wel extra mooi werd!

We hoorden het gegak van eenden nabij de Snelle Loop. Het kunnen de

nijlganzen zijn, onder categorie eend. 

Toen we weer op de spottersplaats terug kwamen zag ik op de smarthone,

de slimme telefoon, dat de nestkast inmiddels leeg was.

Het was harder gaan waaien. De oostenwind was koud.

We bleven wachten. Ik hoopte dat een van de twee valken weer zou

terugkeren.

Liefst allebei. Dat deden ze dan ook. Speels maakten zij hun rondjes

rondom de Toren, en voor de Toren. Ik probeerde ze te vangen met de

compact camera, maar zij waren voor mij te snel.

Mannetje BUS: "Zullen we tweebenertje-pesten. We hebben toch niets te

doen, want er zijn geen eieren. Dat tweebenervrouwtje wil ons fotograferen.

Moet je haar zien zeg op dat bankje. Ze wringt zich in allerlei bochten met

onze vliegbewegingen mee."

"Vliegen kan ze toch niet," merkte vrouwtje 4NL op.

"En fotograferen ook niet. Want ze krijgt ons niet te "pakken," voegde BUS

daar lachend aan  toe.

Vrouwtje 4NL vloog ons tegemoet nabij de spottersplaats. Het zonlicht

speelde met haar gespikkelde buikje en de onderzijde van haar vleugels.

Wat mooi om dat vast te kunnen leggen. Maar nee hoor, het vrouwtje boog

te snel van ons vandaan.

Er werd door beiden weer richting Toren gevlogen. Toen besloten ze om elk

hun

weg te gaan. Ieder een eigen kant op. Ze verdwenen in de verte in het

wolkendek.

Ik hoorde ze lachen (?) 

Daar zaten we dan, terwijl de koude wind aan onze jassen trok. De morgen

naderde zijn einde. We kregen het te koud. We dachten te kunnen volhar-

den om beide valken terug te zien keren in de hoop dat ze landen op het

nestrooster.

Maar nee.

We keerden huiswaarts. Toen we al in Eindhoven waren zag ik op de slimme

telefoon dat beide valken kwetterend terugkeerden, jawel hoor, op het

nestrooster.

Het mannetje dook erin, en daar was het vrouwtje het niet mee eens.

Ik voelde me beet genomen....

Copyright © VWG Gemert 2023.

Screenshot, geleend van Coriena. Dank je wel! -- het moment dat ik op de smartphone zag.

Maar toch, we hebben beide valken hun mooie vliegbewegingen zien

maken. Zelfs pal

boven ons. En dat is toch ook veel waard.

En tja, de natuur bepaalt of eitjes leggen aan het vrouwtje besteed is.....

Ja, je ziet vrouwtje4NL!

Sfeervol!

Sfeervol!

Naaldbomen.

--------------------------------------------------------

Dinsdag 10 mei 2023 ~ kan-niet-missen!

Deze morgen waren we weer te vinden bij de slechtvalken in De Mortel.

De lucht zag grijs en dat zag er dreigend uit. Toch trotseerden we die

situatie, zelfs waarbij er af en toe wat miezerregen uitviel.

Eenmaal op de spottersplaats zagen we meteen dat er een valk rechts

op de hoek van de dakrand van de Toren zat. Het was het vrouwtje.

Ik haalde mijn compact camera uit de fototas. Dat deed ik precies op

tijd. Meteen kwam mannetje BUS aangevlogen en  hij vloog bovenop

het vrouwtje. Ik was getuige van een paring. Dat kon ik met de com-

pact camera vastleggen. Dit mooie koppel heeft er nog steeds zin

in. Jammer, dat er geen eitjes zijn. Ik gun het dit ijverige koppel zo

graag!

Het mannetje vloog weer weg. Hij vloog enkele rondjes en verdween

uit ons zicht. Vrouwtje 4NL bleef op de dakrand zitten.

In die situatie maakten Sjef en ik een wandeling. We hadden een

paraplu bij ons, maar we hoefden het niet te gebruiken.

De natuur aldaar liet uitbundig het voorjaarsgroen zien. Daar werd je

vrolijk van. Waar blijft het uitbundige voorjaarsweer waar mens en dier 

naar snakt?

We hoorden het gezang van vogels om ons heen.

Een eend scheerde over de Snelle Loop. De sluis onder het bruggetje

deed ijverig zijn werk. Het water kolkte er overheen en vond zijn weg.

De varens lieten zich ook rijkelijk aan ons zien. Onder de bomen lieten

ook zij hun frisse groen zien.

Na onze wandeling keerden we terug op de spottersplaats. Het vrouwtje

verliet toen de dakrand van de Toren en vloog haar rondjes.

Even later wisselde een valk van raamkozijn. Dat wist ik ook keurig vast

te leggen. Soms het vrouwtje ( ? ) 

We zaten op ons gemak op een van de bengskes.

Het torenraampje werd verlaten en mooie vliegbewegingen van de slecht-

valk zagen we boven ons gebeuren.

Deze keer werden we niet "gepest". We hebben intens van het mooie kop-

pel kunnen genieten.

Het liep naar de middag. Af en toe miezerde het. Omdat we ruimschoots

de slechtvalken hadden gezien besloten we om huiswaarts te keren.

En wat leuk en gezellig, Karin kwam ons op de Hemelsbleekweg tege-

moet gereden die, eerste rang, er woont. Daardoor kan zij de Toren dus

ook het koppel slechtvalken goed in de gaten houden. Ik maakte een ge-

moedelijk praatje met haar. Ik ben haar dankbaar dat zij de valken nauw-

lettend volgt en er melding van maakt!

We reden huiswaarts. Even priemde de zon tussen het wolkendek door.

Dat duurde niet lang. In Eindhoven aangekomen hing boven ons een

donkergrijze dreigende lucht.

Eenmaal thuis werden we blij begroet door onze twee lieve vierpotertjes.

Twee tweepoters hadden we in De Mortel achter gelaten, maar er is weer

een volgende keer....

KLIK.....en geniet met ons mee:

--------------------------------------------------------

Woensdag 24 mei 2023 ~ mannetje BUS in de grootste antenne.

Ondanks de bewolking kreeg deze morgen de zon toch een kans. Het

bescheen de steden,

de dorpen, de landerijen en de bossen. Het bescheen de stranden en de

heide.

De zon bescheen ook onze auto waar wij in zaten om richting De Mortel te

rijden.

Eenmaal daar aangekomen zag ik direct via de spottersplaats dat er een

valk op het nestrooster zat. Dat was het vrouwtje.

Aan de picknicktafel zat een groepje kwebbelende dames die er vaak op de

woensdagochtend zitten. Ik gaf hen dan ook te kennen dat ik ze verwacht

had. En als de klok naar 10 uur loopt dan is het zo zachtjes aan tijd om naar

huis te gaan.  Dat deden ze na tienen

dan ook. Ik liet ze nog via het leesvenster van onze compact camera de

slechtvalk op het nestrooster zien. Dat vonden ze zeer interessant.

Toen we eenmaal alleen zaten op een van de bengskes  zagen we dat het

vrouwtje op de wieken ging. 

Opeens een luid gegak in de lucht. Er kwam een groep ganzen onze 

richting ingevlogen.

Zij streken met een ruime bocht neer achter de Snelle Loop.

Omdat het verder rustig bleef gingen Sjef en ik aan de wandel.

In het mooie voorjaarsgroen ondernamen we onze wandeling. De Toren

werd telkens in de gaten gehouden. We ontdekten de plek waar de ganzen

waren neergestreken. Sjef bleef op mij wachten terwijl ik door het veld

voorzichtig naar hen toeliep. Het bleek om Canadese ganzen te gaan met

een koppel grauwe ganzen. Voor het eerst zag ik ze nabij de Toren.

Echt bang waren ze niet van mij. Ze waren slechts voorzichtig terwijl ik 

vlak bij hen was.

Ik kletste maar wat raak tegen ze om ze gerust te stellen. Het leek erop of

ook dat hielp.

Ondertussen bleef ons fototoestel zijn best doen, terwijl ik daarin ook een

rol had.

Toen was het genoeg vond ik, en nam ik afscheid van ze. Ik liet ze verder

respectvol met rust.

Sjef en ik maakten toen het torenrondje. We zagen dat de begroeiing langs

de Snelle Loop er weer weelderig bij lag. Het geruis van de wind door de

takken van de bomen, de vrolijke vogelgeluiden, en het vrolijke zonnetje

vertelden je dat het toch echt voorjaar was, ook al sputterde de tempera-

tuur tegen. Maar daar hadden we toch geen last van.

Eenmaal aangekomen bij het onverharde deel van Hemelsbleekweg bereikte

vrolijk gezang en de roep van een roodborstje mijn oren. Ik ontdekte hem

op een tak van een loofboom langs de kant van de weg. Dit ijverig zingende

gevleugelde lijfje was twee sfeervolle foto's waard.

We kwamen weer terug op de spottersplaats.

Plots een valk, toen twee. Ze kwamen beiden thuis. Ze cirkelden rondom 

de top van de Toren. Het mannetje dook de dakrand op, vervolgens op de

rechter grootste antenne.

Het vrouwtje nam weer plaats op het nestrooster. Ze riepen naar elkaar.

Plots waagde mannetje BUS een poging. Hij dook de antenne af pijlsnel

naar het nestrooster met de bedoeling om op vrouwtje 4NL te duiken voor

je-weet-wel.

"Ik heb geen zin," kwetterde het vrouwtje.

"Waarom niet?" kwetterde het mannetje terug.

"Je hebt méér dan genoeg gehad. Ik ben nu niet bepaald flauw hiermee

geweest!"

Het mannetje protesteerde en vloog even van de Toren vandaan om

vervolgens  erboven te hangen. Toen nam hij opnieuw een kloeke duik weer

naar beneden bijna bovenop het vrouwtje. Dat duurde slechts een fractie

van een seconde, want het mislukte totaal.

"Ik heb geen zin!!!" foeterde het vrouwtje opnieuw.

"Okee, okee. Sorry," kwam het er fel bij mannetje BUS uit. Want ja, hij wist

ook wel dat hij daar respect voor moest hebben.

De vrede werd getekend en samen vlogen ze weg om uit ons gezichtsveld 

te verdwijnen.

Onze compact camera zat vast geplakt aan mijn gezicht om minimaal één

moment ervan te kunnen vastleggen. Ik moest razendsnel zijn, ook al ging

dat wel erg gehaast.

Toen moest ik op mijn beurt er voor zorgen dat ik het fototoestel van mijn

gezicht af kreeg ( ! ) 

Dat lukte.

De morgen naderde zijn einde. We hebben ruimschoots weer datgene

kunnen zien waar we voor gekomen waren. Voldaan stapten we dan ook 

in onze auto om vervolgens weg te rijden.

Een ding is zeker: het is nooit saai bij de zendtoren in De Mortel.....

Kijk met ons mee....

KLIK:

-----------------------------------------------------------------------

Woensdag 7 juni 2023 ~ dit duikt telkens op.

Deze morgen waren Sjef en ik weer te vinden bij de slechtvalken in De Mortel.

Het groepje dames rondom de picknicktafel waren ook weer aanwezig. Zij

kwebbelden er lustig op los. Na 10 uur verlieten zij de spottersplaats weer.

Op de bekisting van de Toren zat een slechtvalk. Hij/zij keek telkens alle

kanten op.

De rust lijkt weergekeerd nu het broedseizoen niet meer aan hen kriebelt.

Helaas

zonder nakomelingen bij dit mooie koppel.

Valkje bleef op de Toren zitten terwijl we weer een wandeling ondernamen.

Alle struiken en loofbomen toverden weer hun dichte gebladerte in

uitbundig groen.

We werden daarbij opgenomen in het vrolijke gezang van de vogels die hun

mooiste lied leken te zingen. Ik herkende daarin ook het buitelende gezang

van het roodborstje op ongeveer dezelfde plek als bij ons vorige bezoek. Ik

kon hem niet zien zitten door het dichte gebladerde van de boom waarin hij

zich bevond.

We letten ook op de plek waar de vorige keer de groep Canadese ganzen

was neergestreken met het koppel grauwe ganzen. Maar zij zaten er niet.

De begroeiing langs en in de Snelle Loop is ook weer uitbundig te noemen.

We kwamen weer terug op de spottersplaats. Weldra zagen we een

slechtvalk rondom de Toren vliegen. De bekisting op de Toren was verlaten.

De valk maakte diens vliegrondjes om uiteindelijk in het wolkendek te

verdwijnen.

We weten dat het goed met beide valken gaat. En dat is alles waard.

Spannend was het niet deze morgen, maar dat hoeft immers niet.

Het is altijd heerlijk om er te zijn.

Op de terugweg nabij Beek en Donk zag ik een groep Canadese ganzen

zitten in het open veld. Immers, er is water bij de Toren én water bij de

brouwerij met een "B". Ook daar hebben we in het vroege voorjaar een

koppel gezien.

De zon had het moeilijk vandaag. Maar het was toch een mooie lentedag.

Het vertelt ons dat de zomer op de drempel staat.....

--------------------------------------------------------

Woensdag 21 juni 2023 ~ "Ik zie het: jullie zijn er weer."

Tijdens een periode van hitte en droogte was er regen gevallen.

In de provincie Zeeland was het bar en boos. In Eindhoven viel dat reuze

mee.

Deze morgen scheen het zonnetje weer vrolijk in het gezelschap van

donzige wolken.

De temperatuur was heerlijk. Des te meer reden om weer naar De Mortel te

rijden.

Dat deden Sjef en ik dan ook. 

De spottersplaats lag er ook zonnig bij toen we er op een bengske

neerstreken.

Het woensdagochtend damesgroepje zat weer rondom de picknicktafel. En

zoals gewoonlijk vertrokken zij na 10 uur weer. We wensten elkaar een fijne

dag met een "tot ziens."

Een valk zat op de bekisting van de Toren. Daar bleef het rustig zitten.

Er waren opvallend weinig vogels in de directe omgeving van de Toren. Zij

hadden kennelijk elders wat te doen.

Ik dacht daarom aan de twee dode houtduiven bij het appartement waar wij

nu dus wonen. Zij waren duidelijk geslagen. En zij waren geplukt. Wat wil je

als er koppels slechtvalken ook in onze stad wonen.

Valkje bleef zitten, en wij stonden van het bengske op. We gingen aan de

wandel.

Vanwege de droogte en de hitte zag het gras niet meer groen, maar geel.

Het water in de Snelle Loop liep ongestoord rustig verder. De begroeiing

erin is rijkelijker dan rijk te noemen.

De loofbomen lieten zwaar hun volle blad zien. En toonde aan dat zij

helemaal klaar zijn voor de zomer die officieel vandaag begon.

Je moest oppassen waar je liep. We kwamen regelmatig ieniemienie-padjes

tegen die al leerden om op eigen pootjes te staan én de lopen.

Na de wandeling zochten we hetzelfde bengske weer op en vonden het ook.

De valk zat nog steeds op de bekisting van de Toren.

Via de mobiel zag ik dat Karin er melding van had gemaakt. Ik bevestigde

dat hij er nog steeds zat.

Er kwam een fietsend stel de spottersplaats op gereden. Zij pauzeerden

daar.

Gezellig hebben we met elkaar gekeuveld. En ja, ze weten dat er op de

Toren slechtvalken wonen. 

Ik bleef tevens de Toren nauwlettend in de gaten houden.

Opeens gekwetter en geroep. De andere valk kwam thuis. Want ja, een

praatje maken met elkaar doen slechtvalken ook graag. De valk koos voor

een raampje onder de bekisting/beluchter op de Toren. 

Het fietsende stel vertrok weer. We wensten elkaar een fijne dag.

Omdat het bijna middag was besloten Sjef en ik om ook weer huiswaarts te

keren.

Met een voldaan gevoel verlieten we de Hemelsbleekweg omdat we beide

valken hebben gezien.....

"Ik speel verstoppertje......een, twee, drie, vier..........."

--------------------------------------------------------

--------------------------------------------------

Dit is het einde van deel 1.

Het tweede gedeelte en het slot vind je op de

paginaVERSLAGEN DE MORTEL 2023 - 2.

--------------------------------------------------

--------------------------------------------------