Verslagen De Mortel 2026.
De verslagen van 2026.
De Wondere Wereld biedt je de verslagen van rondom de Gemert-
toren van Alticom in het Brabantse De Mortel waar de Falco pe-
grinus gehuisvest is....
------------------------------------------------------------------------------------
( klik op foto voor vergroting )
-----------------------------------------------------------
Een slechtvalk flitste voorbij.....
Donderdag 15 januari 2026 ~ Runderen Aberdeen Angus aan het grazen.
Na een witte wereld met een dik pak sneeuw, reden we naar De Mortel.
De verraderlijke sneeuw die voor veel ongemakken zorgde, met meerdere
waarschuwingen, kozen wij ervoor om te wachten. Het kriebelde wel bij
mij, want ik ben een echt wintermens die houdt van een serene witte, stille
wereld.....
Uit mijn archief ~ 10 februari 2021 ~ de Snelle Loop......
Op de spottersplaats gezeten hoorden en zagen wij de slechtvalken niet.
Het was stil.
Beide valken mannetje BUS en vrouwtje 4NL zijn er nog steeds.
Achter de Snelle Loop was men aan het werk. Ze waren bezig in de grote
waterplas daarachter. We hoorden de werkende mannen praten. Het ge-
luid draagt ver.
We besloten om aan de wandel te gaan. Daar werd je warm van. Want re-
genkou is niet echt aangenaam te noemen.
We zagen de kudde Aberdeen Angus grazen. Er stonden alleen maar
zwarte runderen. Hebben soms de bruine Kerstmis niet gehaald ( !!!??? )
Ik wilde daar niet te lang bij stil staan.
Het water in de Snelle Loop stond erg hoog. Het liep bij de sluis ijverig
door.
Een grote groep kwebbelende kraanvogels cirkelden telkens boven ons.
We ondervonden hinder van de bomen, zodat ik ze niet goed kon fotogra-
feren.
Jammer.
We kwamen weer terug op de spottersplaats.
Er kwam een slechtvalk aangevlogen. Hij/zij vloog nogal snel en vond
weldra natuuuurlijk de achterzijde van de Toren.
Vandaar dat hij voor ons voorbij flitste.
Jammer.
Ook hier kon ik geen foto-van-maken.
De nestkast stond er verlaten bij. De linker zijkant lag weer open.
Want ja, de cams worden goed bijgehouden.
Het liep naar de middag. Rond het middaguur reden we naar huis.
De kop was eraf. We hadden in het nieuwe jaar De Mortel weer ontvangen.
De schapen waren weer terug op hun welbekende grasveld.
IJverig hapten ze erin. Zij hadden na Kerstmis de weg weer goed terug
gevonden.
Langs het hekwerk stond een groot bord.
Daarop stond te lezen: "Wij zijn er weer. Wolven blijf uit onze buurt anders
vreten wij jullie op!!!!"..........
De nestkast met links de open zijkant.
Sfeerplaatje.
Tussen de verdorde eikenbladeren.
Sfeerplaatje.
Even pauzeren.
De zendtoren.
Sfeerplaatje.......
-----------------------------------------------------------------
Krulstarteland.
Dinsdag 10 februari 2026 ~ zitten de krulstarten soms achter de bomen ( ? )
Het miezerde heden morgen, slechts een paar dagen voordat De Mortel daadwerkelijk Krulstarteland genoemd mag worden. Toch wemelde het er
van de carnavalsvlaggen. En hier en daar dook een versierde woning op.
De Mortel had er zin in om weer een pintje te pakken. Vast wel meer dan
een. Het stond klaar om het Carnavalsfeest te ontvangen.
Sjef en ik streken op het bengske neer op de spottersplaats.
Er was geen vogel te bekennen. Toch wel, een verdwaalde merel die niet
wist waar de krulstarten waren, laat staan een pintje.
Een koppel ganzen scheerde luid gakkend boven de bomen achter de Snelle Loop.
Dat was het dan.
En wij maar naar de Toren turen. Maar waar waren de slechtvalken!?
Soms wel de krulstarten achterna want die wisten wel wat een pintje was.
Daar wisten in die tijd Pa Slechtvalk en S2 ( Sterre) ook wel raad mee....
KLIK:
Helaas hadden de slechtvalken het te druk met het zoeken naar een krul- start om via hen een pintje te vinden.
Daarom ondernamen wij een wandeling.
De grond was drassig. En het tapijt aan bladeren al net zo.
Het water in de Snelle Loop stond hoog. Onder de sluis liep het water snel
door.
Vanwege de miezerregen dat af en toe viel was het niet aangenaam. Maar
we waren warm gekleed. Tijdens het wandelen zagen we telkens de To-
ren opdoemen. Daar maakte ik een foto van.
We kwamen weer terug op de spottersplaats. Wij volhardden erin om op
de slechtvalken te blijven wachten.
Wellicht als wij zelf een aantal pintjes hadden meegenomen dat ze zelfs
op ons af waren gevlogen, omdat zij ze dan eindelijk gevonden hadden.
Maar aangezien wij zelf niet van pintjes bier houden viel er bij ons geen
pintje te ontdekken.
Het valt mij sowieso op dat het koppel mannetje BUS en vrouwtje 4NL
minder vaak bij hun nestplaats te vinden zijn.
Wie weet verandert dat nog.
Helaas zullen we maar niet meer over slechtvalkeitjes praten. Dat is jam-
mer genoeg niet aan dit mooie koppel besteed.
Sjef en ik reden rond de klok van 12 uur weer naar huis zonder een pintje,
zonder een krulstart, zonder een slechtvalk gezien te hebben....
Warm gekleed.
Sfeervol.
Jonge berkenbomen.
Langs de Snelle Loop.
De Toren.
Warm aangekleed.
Er wordt weer aan doortrekkende padden gedacht....
----------------------------------------------------------------
"We lieten ons mooi zien."
Dinsdag 10 maart 2026 ~ vrouwtje 4NL op de dakrand van de Toren.
We waren deze morgen extra vroeg vertrokken. Onderweg begon het hevig te regenen. Maar we wisten dat dit niet lang zou duren.
Boven ons "schilderde" de lucht wisselende wolkenpartijen waaruit de
regen viel.
Toen we op de Hemelsbleekweg arriveerde werd het droog.
We betraden de spottersplaats. Boven op de Toren zagen we geen slecht-
valk. Via de smartphone zagen we op Beleef de Lente dat er een storing
op de binnencam van de nestkast zat. Zodoende konden we niet zien of
vrouwtje 4NL in de nestkast zat.
We besloten om aan de wandel te gaan in de hoop dat de valken wel in ons
zicht zouden zitten als we weer terug op de spottersplaats waren.
Heel af en toe probeerde de zon in het wolkendek door te breken. Dat lukte
niet of nauwelijks. Aan enkele bomen zag je heel voorzichtig groen.
We hoorden een merel zijn hoogste lied zingen. Hij wilde ons vertellen dat
het voorjaar nu aan zet is. Dat hadden wij de afgelopen dagen ook gemerkt.
We kwamen weer terug op de spottersplaats.
En ja, vrouwtje 4NL liet zich aan ons zien op de rechterhoek van de dak-
rand bovenop de zendtoren. We hadden haar al horen gakken naar man-
netje BUS toe. Ik ontdekte meteen dat hij in de stellage op de een na bo-
venste ring zat. Beide slechtvalken lieten zich mooi aan ons zien. Daar
waren wij hen zeer dankbaar voor.
Mannetje BUS ging op de wieken en wist het vrouwtje te vinden.
Dat leverde weer een paring op. Letterlijk en figuurlijk zijn zij daar razend-
snel mee. Zo snel dat fotograferen van dit moment niet lukte.
Wat zou het toch fantastisch zijn als dit mooie koppel nu wel eitjes krijgt
na al die pogingen van dit jaar, en van de afgelopen jaren. Het samenspel
van dit koppel is zo mooi om te zien. Zij zijn volkomen aan elkaar gehecht.
Maar ik acht de kans helaas heel klein.
De morgen vorderde. Mannetje BUS was op de wieken gegaan. Vrouwtje
4NL bleef nog even op de dakrand zitten.
We besloten om huiswaarts te keren omdat we zelf nog verplichtingen
hadden.
Vrouwtje 4NL had inmiddels de dakrand van de Toren verlaten.
Beide valken zijn nu vaak bij en op de Toren te vinden, omdat zij zo graag
voor nakomelingen willen zorgen. En wat gun ik hen dat net zoals bij de
andere mooie koppels slechtvalken.
We reden naar huis. De wolken weken uiteen en maakten plaats voor de
zon. Hier en daar zag je jong groen aan bomen en struiken.
Aan de waterplas van brouwerij Bavaria zat een groep Canadese ganzen.
Ook zij maken zich klaar voor het voorjaar.
Het nieuwe leven komt er weer aan.....
Kijk mee in het fotoalbum....
KLIK:
