Verslagen De Mortel 2026.

De verslagen van 2026.

De Wondere Wereld biedt je de verslagen van rondom de Gemert-

toren van Alticom in het Brabantse De Mortel waar de Falco pe-

grinus gehuisvest is....

------------------------------------------------------------------------------------

( klik op foto voor vergroting )

-----------------------------------------------------------

Donderdag 15 januari 2026 ~ Runderen Aberdeen Angus aan het grazen.

Na een witte wereld met een dik pak sneeuw, reden we naar De Mortel.

De verraderlijke sneeuw die voor veel ongemakken zorgde, met meerdere

waarschuwingen, kozen wij ervoor om te wachten. Het kriebelde wel bij

mij, want ik ben een echt wintermens die houdt van een serene witte, stille

wereld.....

Uit mijn archief ~ 10 februari 2021 ~ de Snelle Loop......

Op de spottersplaats gezeten hoorden en zagen wij de slechtvalken niet.

Het was stil.

Beide valken mannetje BUS en vrouwtje 4NL zijn er nog steeds.

Achter de Snelle Loop was men aan het werk. Ze waren bezig in de grote

waterplas daarachter. We hoorden de werkende mannen praten. Het ge-

luid draagt ver.

We besloten om aan de wandel te gaan. Daar werd je warm van. Want re-

genkou is niet echt aangenaam te noemen.

We zagen de kudde Aberdeen Angus grazen. Er stonden alleen maar

zwarte runderen. Hebben soms de bruine Kerstmis niet gehaald ( !!!??? )

Ik wilde daar niet te lang bij stil staan.

Het water in de Snelle Loop stond erg hoog. Het liep bij de sluis ijverig

door.

Een grote groep kwebbelende kraanvogels cirkelden telkens boven ons.

We ondervonden hinder van de bomen, zodat ik ze niet goed kon fotogra-

feren.

Jammer.

We kwamen weer terug op de spottersplaats.

Er kwam een slechtvalk aangevlogen. Hij/zij vloog nogal snel en vond

weldra natuuuurlijk de achterzijde van de Toren.

Vandaar dat hij voor ons voorbij flitste.

Jammer.

Ook hier kon ik geen foto-van-maken.

De nestkast stond er verlaten bij. De linker zijkant lag weer open.

Want ja, de cams worden goed bijgehouden.

Het liep naar de middag. Rond het middaguur reden we naar huis.

De kop was eraf. We hadden in het nieuwe jaar De Mortel weer ontvangen.

De schapen waren weer terug op hun welbekende grasveld.

IJverig hapten ze erin. Zij hadden na Kerstmis de weg weer goed terug

gevonden.

Langs het hekwerk stond een groot bord.

Daarop stond te lezen: "Wij zijn er weer. Wolven blijf uit onze buurt anders

vreten wij jullie op!!!!"..........

De nestkast met links de open zijkant.

Sfeerplaatje.......

-------------------------------------------------------

Dinsdag 10 februari 2026 ~ zitten de krulstarten soms achter de bomen ( ? ) 

Het miezerde heden morgen, slechts een paar dagen voordat De Mortel

daadwerkelijk Krulstarteland genoemd mag worden. Toch wemelde het er

van de carnavalsvlaggen. En hier en daar dook een versierde woning op.

De Mortel had er zin in om weer een pintje te pakken. Vast wel meer dan

een. Het stond klaar om het Carnavalsfeest te ontvangen.

Sjef en ik streken op het bengske neer op de spottersplaats.

Er was geen vogel te bekennen. Toch wel, een verdwaalde merel die niet 

wist waar de krulstarten waren, laat staan een pintje.

Een koppel ganzen scheerde luid gakkend boven de bomen achter de Snelle Loop.

Dat was het dan.

En wij maar naar de Toren turen. Maar waar waren de slechtvalken!?

Soms wel de krulstarten achterna want die wisten wel wat een pintje was.

Daar wisten in die tijd Pa Slechtvalk en S2 ( Sterre) ook wel raad mee....

KLIK:

Seizoen 2 ~ Slechtvalksage van De Mortel ~ "Een carnavalesk stelletje."

Helaas hadden de slechtvalken het te druk met het zoeken naar een krul- start om via hen een pintje te vinden.

Daarom ondernamen wij een wandeling.

De grond was drassig. En het tapijt aan bladeren al net zo.

Het water in de Snelle Loop stond hoog. Onder de sluis liep het water snel

door. 

Vanwege de miezerregen dat af en toe viel was het niet aangenaam. Maar

we waren warm gekleed. Tijdens het wandelen zagen we telkens de To-

ren opdoemen. Daar maakte ik een foto van.

We kwamen weer terug op de spottersplaats. Wij volhardden erin om op

de slechtvalken te blijven wachten.

Wellicht als wij zelf een aantal pintjes hadden meegenomen dat ze zelfs

op ons af waren gevlogen, omdat zij ze dan eindelijk gevonden hadden.

Maar aangezien wij zelf niet van pintjes bier houden viel er bij ons geen

pintje te ontdekken.

Het valt mij sowieso op dat het koppel mannetje BUS en vrouwtje 4NL

minder vaak bij hun nestplaats te vinden zijn.

Wie weet verandert dat nog. 

Helaas zullen we maar niet meer over slechtvalkeitjes praten. Dat is jam-

mer genoeg niet aan dit mooie koppel besteed.

Sjef en ik reden rond de klok van 12 uur weer naar huis zonder een pintje,

zonder een krulstart, zonder een slechtvalk gezien te hebben....

Warm gekleed.

Sfeervol.

Jonge berkenbomen.

Langs de Snelle Loop.

De Toren.

Warm aangekleed.

Er wordt weer aan doortrekkende padden gedacht....

---------------------------------------------------------

Dinsdag 10 maart 2026 ~ vrouwtje 4NL op de dakrand van de Toren.

We waren deze morgen extra vroeg vertrokken. Onderweg begon het hevig te regenen. Maar we wisten dat dit niet lang zou duren.

Boven ons "schilderde" de lucht wisselende wolkenpartijen waaruit de

regen viel.

Toen we op de Hemelsbleekweg arriveerde werd het droog.

We betraden de spottersplaats. Boven op de Toren zagen we geen slecht-

valk. Via de smartphone zagen we op Beleef de Lente dat er een storing

op de binnencam van de nestkast zat. Zodoende konden we niet zien of

vrouwtje 4NL in de nestkast zat.

We besloten om aan de wandel te gaan in de hoop dat de valken wel in ons

zicht zouden zitten als we weer terug op de spottersplaats waren.

Heel af en toe probeerde de zon in het wolkendek door te breken. Dat lukte

niet of nauwelijks. Aan enkele bomen zag je heel voorzichtig groen.

We hoorden een merel zijn hoogste lied zingen. Hij wilde ons vertellen dat

het voorjaar nu aan zet is. Dat hadden wij de afgelopen dagen ook gemerkt.

We kwamen weer terug op de spottersplaats.

En ja, vrouwtje 4NL liet zich aan ons zien op de rechterhoek van de dak-

rand bovenop de zendtoren. We hadden haar al horen gakken naar man-

netje BUS toe. Ik ontdekte meteen dat hij in de stellage op de een na bo-

venste ring zat. Beide slechtvalken lieten zich mooi aan ons zien. Daar

waren wij hen zeer dankbaar voor.

Mannetje BUS ging op de wieken en wist het vrouwtje te vinden.

Dat leverde weer een paring op. Letterlijk en figuurlijk zijn zij daar razend-

snel mee. Zo snel dat fotograferen van dit moment niet lukte.

Wat zou het toch fantastisch zijn als dit mooie koppel nu wel eitjes krijgt

na al die pogingen van dit jaar, en van de afgelopen jaren. Het samenspel

van dit koppel is zo mooi om te zien. Zij zijn volkomen aan elkaar gehecht.

Maar ik acht de kans helaas heel klein.

De morgen vorderde. Mannetje BUS was op de wieken gegaan. Vrouwtje

4NL bleef nog even op de dakrand zitten.

We besloten om huiswaarts te keren omdat we zelf nog verplichtingen 

hadden.

Vrouwtje 4NL had inmiddels de dakrand van de Toren verlaten.

Beide valken zijn nu vaak bij en op de Toren te vinden, omdat zij zo graag

voor nakomelingen willen zorgen. En wat gun ik hen dat net zoals bij de

andere mooie koppels slechtvalken.

We reden naar huis. De wolken weken uiteen en maakten plaats voor de

zon. Hier en daar zag je jong groen aan bomen en struiken.

Aan de waterplas van brouwerij Bavaria zat een groep Canadese ganzen.

Ook zij maken zich klaar voor het voorjaar.

Het nieuwe leven komt er weer aan.....

Kijk mee in het fotoalbum....

KLIK:

---------------------------------------------------------

Woensdag 8 april 2026 ~ grauwe ganzen zijn er neergestreken.

Op deze mooie dag lentedag waren Sjef en ik te vinden bij de slechtvalken

in De Mortel. De morgen lokte ons naar de Toren.

Hebben we de slechtvalken ter plekke gezien? Nee.

We zagen op het cambeeld vrouwtje 4NL wel via de smartphone in de nest-

kast zitten met een klein geslagen prooitje, gebracht door mannetje BUS.

Hij blijft zijn best doen om zijn vrouwtje te gerieven, terwijl zij nog altijd

vaak in de nestkast te vinden is. Helaas liggen bij haar geen eitjes, zoals

elders in meerdere nesten wel het geval is. Opnieuw worden in De Mortel

geen slechtvalk jongeren groot gebracht.

Sjef en ik zaten enige tijd op de spottersplaats op een van de bankjes.

Er dook plots een prachtige roofvogel op rondom de top van de Toren.

We zagen dat het niet om een buizerd ging.

Ik kreeg hem op de foto, zij het wat wazig. Toen zag ik het: het was een

mooie wespendief/rode wouw. Hij leek nieuwgierig daarboven bij de Toren. Hij

bleef maar rond cirkelen totdat hij daar schijnbaar genoeg van kreeg.

Hij vertrok.

Een koppel grauwe ganzen vloog telkens protesterend boven de Snelle

Loop op en neer.

We gingen aan de wandel. Toen kregen we in de gaten dat het om een

groep grauwe ganzen ging. Zij duldden geen andere soort watervogel.

Ze protesteerden  tegen een koppeltje eenden die rustig in het water dobberde.

Zij trokken zich van dat gegak niets aan en dobberden verder.

De grauwe ganzen vlogen weg. Dit gebeurde opzij van de spottersplaats

langs en in de Snelle Loop.

Achter de Toren waar de Snelle Loop verder door loopt zat ook een vijf-

tal grauwe ganzen. Dat kon ik mooi fotograferen.

De wandeling was zeer aangenaam tussen het prille voorjaarsgroen.

En zeker als je vogels om je heen hebt die het voorjaar ook nadrukkelijk

voelen, en nieuw leven willen voortbrengen.

Wat jammer toch dat het huidige koppel slechtvalken in De Mortel dit niet

gegund is. Voor het vijfde achtereen volgende jaar gebeurt dit niet!

We kwamen weer terug op de spotterplaats waar we nog even bleven zitten. Toen de klok van 12 uur naderden zijn we huiswaarts gekeerd.

We hebben ons niet verveeld bij vooral de grauwe ganzen. Maar we hadden

liever meer vertier gehad door de slechtvalken, omdat zij, normaal gespro-

ken, het druk hadden gehad omdat een nieuwe generatie aanstaande was.

Maar helaas....

Copyright © VWG Gemert 2026.

Dankzij geleende screen shot van Bolid. Dank je wel!

Terwijl wij er waren zat vrouwtje 4NL in de nestkast met een klein prooitje.

Wespendief/rode wouw. Na tip van spotter/vriend Henk denken wij ook

dat het om een rode wouw gaat. Hij was opvallend groot.

Dan hebben Sjef en ik voor het eerst deze mooie vogel gezien.

Dank je wel, Henk en andere vrienden/spotters!

Pril voorjaarsgroen.

Grauwe gans.

Grauwe ganzen....

-------------------------------------------------------

dinsdag 19 mei- 2026 ~ waaghalzen!

Deze maand is het alweer 20 jaar dat we de slechtvalken in De Mortel

bezoeken!

Zo lang wij dit kunnen blijven doen, doen we dat.

En wat troffen wij bovenop de Toren aan!? Wij troffen er drie zeer vreemde

slechtvalken aan. Waarom zagen zij er dan als tweebeners uit?

Toen onze ogen aan het blikveld gewend waren zagen we dat het toch echt

om tweebeners ging.

Alsof een zendtoren van precies 127,7 meter al niet hoog genoeg is wordt

er een stellage voor een zendmast opgezet, zodat de totale hoogte 142

meter wordt! Tja, wat de naam al zegt: zendtoren. Daarvoor is hij ook neer-

gezet te midden van de natuur. Als je het grijze gevaarte voor het eerst ziet

denk je, wat een hoog ding zeg. Wat veel grijs temidden tussen al het groen.

Een troostrijke gedachte: er loopt een grijs lint langs, de Hemelsbleekweg.

En om ons te "plagen" zegt die weg: de andere helft van mij is niet grijs

daarvoor "griezelt" het teveel.

We wisten dat we geen slechtvalk zouden zien. De cams met beeld en ge-

luid worden uitgeschakeld omwille van de waaghalzerige werkers daar-

boven die de klus moeten klaren. 

Toch heb ik ze kunnen fotograferen, maar ik nam hun privacy in acht!

Terwijl de noeste werkers ijverig bezig waren, maakten Sjef en ik een

groenrijke wandeling. De natuur zit weer vol leven. Dat was weer genieten.

Ook al viel er af en toe een miezerige druppel wij lieten ons er niet mee uit

het veld slaan, ook al liepen wij er vaak langs.

We hoorden een specht flink hameren. We hoorden een kwetterende ekster.

We hoorden kraaien kraaien . We hoorden de zangvogels hun uitbundige

voorjaarslied zingen. 

De kudde Aberdeen angus, zwart van kleur, lagen in het veld heerlijk te 

luieren.

We kwamen weer terug op de spottersplaats, daar waar we de wandeltocht

begonnen waren. De noeste werkers bovenop de Toren waren ijverig bezig

om de stellage hoger te krijgen.

We bleven dat aanzien. Onze compact camera ook.

Mannetje BUS: "Wat moeten die rare snuiters daarboven?"

Vrouwtje 4NL: "Zij maken voor ons een nieuwe hogere uitkijkpost."

Mannetje BUS: "Dat lijkt er wel op. Maar uit wel ingelichte kringen weet ik

dat het een zendtoren is, waar wij op wonen. Dus daar zal die uitkijkpost

wel voor bedoeld zijn," was Bus heel wijs.

Samen zaten zij op een nok van een dak van een naburige boerderij.

Zij konden zodoende met hun scherpe ogen alles goed in de gaten hou-

den.

Vrouwtje 4NL: "En toch ga ik straks die stellage als uitkijkpost gebruiken,"

was zij daar heel zeker van.

Mannetje BUS: "Durf jij dan nog terug naar onze nestkast?

Wie weet wat de tweebeners nog meer met onze thuishaven van plan zijn!"

Vrouwtje 4NL: "Dat los ik heel simpel op. Als dit karwei geklaard is vlieg ik

dat  nieuwe gevaarte op!"

Mannetje BUS: "En dan?"

Vrouwtje 4NL: "Dan Sch**t ik dat hoge ding helemaal onder!!!"

Beide valken schaterden het uit van het slechtvalklachen.

En laat ik na 20 jaar nu weten hoe dat klinkt......

Kijk met ons mee.......

KLIK:

-------------------------------------------------------

dinsdag 16 juni 2026 ~ bij de Snelle Loop.

Om half 10 in de morgen reden Sjef en ik naar De Mortel.

Eenmaal daar aangekomen scheen af en toe heel voorzichtig de zon,

aangezien het wolkendek nog niet overtuigend van wijken wist.

Op de spottersplaats gezeten werden we getrakteerd op een vogelcon-

cert rondom ons heen. Ja, er was sprake van een surround effect.

De jubelende vrolijke klanken vertelden ons dat er overal nieuw leven was.

Maar helaas niet bovenin de zendtoren!

Beide valken waren dan ook niet thuis. Het lijkt wel alsof het koppel het

hoe langer hoe meer elders zoeken, omdat de nestplek hen telkens niet

datgene biedt waarvoor zij het uitgekozen hadden.

En toch, zij vlogen zichzelf achterna, naar datgene wat zij tezamen helaas

niet bezaten. Wat is dat toch triest te noemen bij dit mooie koppel!

Omdat de Toren valkenleeg was ondernamen wij weer onze gebruikelijke

wandeling. De Toren oogde hoger omdat de nieuwe stellage met antenne

hoog boven alles uitstak. Inderdaad, een uitstekende uitkijkpost voor de

slechtvalken. Zij moeten zich dan vast en zeker op een troon wanen.

Telkens keek ik naar de top van de zendtoren waar ik helaas geen slecht-

valk zag en hoorde.

In de grote kikkerpoel werden we ook daar op een heus surround concert

getrakteerd door kwakende kikkers.

Een waar natuurconcert van vogels en kikkers.

Het water in de Snelle Loop stond hoog. De sluis deed ijverig zijn werk.

De begroeiing in en langs de loop was weer weldadig te noemen.

Alle loofbomen oud en jong lieten rijkelijk hun groene bladeren zien.

De varens lieten zich ook niet onbetuigd.

We kwamen weer terug op de spottersplaats waar we geduldig bleven

wachten op datgene wat niet kwam.

Onze horloges kropen naar het middaguur.

We keken elkaar eens aan. En toen besloten we huiswaarts te keren.

We reden over de Hemelsbleekweg om rechtsaf te slaan richting

Eindhoven.

Maar Elsje en Sjefke hoe komt het dan dat je toch een primeur hebt kunnen

vastleggen ( !!!???)......

Het beplante veld tegenover de spottersplaats.

Sjef aan de wandel.

De zendtoren.

Nabij de Snelle Loop.

Sfeervol........

MAAR DAN!!!.....

En toennnnn... voegt vriend/spotter Henk Hazenhoek deze uitermate humorvolle foto mij toe.

Ontzettend bedankt, Henk!!!.....

--------------------------------------------------------

------------------------------------