Mijn gedichten die in woorden gevoelens bij je
oproepen in die Wondere Wereld.....
Deel 8....
Copyright ~ Els van de Donk-Pennings.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Gedicht n.a.v. Halloween 2022.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
Feestdagengedichten van 2022.
Advent 2022.
Kaarsen in een doosje.
Kaarsen in een doosje.
Daarin lagen zij al een poosje.
Zij schoven telkens op en neer.
Een mensenhand greep telkens naar dat doosje.
Regelmatig gebeurde dit al een poosje.
Totdat het plotseling rook naar dennengroen.
De kaarsen raakten geheel uit-hun-doen.
Er werd weer gegrepen naar het doosje.
Dat duurde maar even, niet meer een poosje.
De kaarsen, vier in getal, werden opgetild.
Zonder ze te vragen ongewild.
Vier kaarsen uit een doosje.
Daar lagen zij onlangs al een poosje.
Plotseling staken zij gevieren in de hoogte in een krans.
Dat bestond uit dennentakken en gaven hen deze kans.
Vier blije brandende kaarsen uit een doosje.
Vele dagen zullen zij verlichtend branden, en dat is een heel poosje.
Els--nov. 2022.
Kerstmis 2022.
Dennentakken.
Dennentakken wijzend naar benee.
Verstild in een wit landschap heel gedwee.
Verankerd aan een dennenboom deinend in de wind.
In de sneeuw wiegend waar het zich bevindt.
De takken lijken te wijzen op iets wat wordt verwacht.
De lucht is zwart, ontelbare sterren fonkelen in deze nacht.
De dennentakken vragen naar dat wat zal geschieden.
Waarvan je weet dat het je zal ontbieden.
Dan laten de dennentakken weten waar het naar wijst.
Een stal onmiskenbaar dicht bij de stam ongepolijst.
Puur en echt nabij de stam wier dennentakken het draagt.
Nederig diens plaats wetend ongevraagd.
In de stal heel eenvoudig staat een kribbe met een Kind.
Geheel de wereld zal het aanschouwen, door eenieder bemind.
De dennentakken lijken de stal te beschermen tegen elk element.
Dit zal het voor altijd blijven doen, onder het oneindige firmament.
Els--november 2022.
Van Oud op Nieuw 2022/2023.
Zoutje.
Ik ben een zoutje,
waar tegen je zegt, ik houd je.
Een ware lekkernij ook op oudjaarsavond,
als de klok loopt bijna rond.
Ik ben een zoutje,
waar tegen je zegt, ik houd je.
Er zijn allerlei soorten, ik ben er een van.
Ik blijf nog even graag in het bakje liggen, als dat kan.
Ik ben een zoutje,
waar tegen je zeg, ik houd je.
Maar als jij je mond open doet,
ik dan onheilspellend je tanden ontmoet.
Ik ben een zoutje,
waar tegen je zegt, ik houd je.
Eenmaal verdwenen tussen jouw kaken,
zal menig zoutje geducht kraken.
Ik ben een zoutje,
waar tegen je zeg, ik houd je.
Dan ben ik verdwenen in jouw maag.
Hoe kom ik er weer uit, een prangende vraag!
Els--november 2022.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wanneer een regenbui ophoudt te bestaan.
Wanneer een regenbui ophoudt te bestaan.
De wolkenmassa op breken staat.
Het licht de taal van de wolken verstaat.
En het donker zal verslaan.
Wanneer de zon diens stralen geeft,
En het licht tot de wolken spreekt.
De regenbui zal zwijgen en in het licht verbleekt.
Dan buigen de wolken omdat de zon naar warmte streeft....
Els ~ augustus 2023.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Collage gemaakt: 28 augustus 2023.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Gedicht n.a.v. Halloween 2023.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Feestdagengedichten 2023.
Advent 2023.
Een stal in het Licht gevangen.
Een stal in het donker en vindt zijn rust,
Tegen een helling terwijl het in slaap wordt gesust.
De sterren twinkelen in het heelal,
Waarboven plots engelen verschijnen met hoorngeschal.
De stal herbergt nieuw leven en ontwaakt.
Een engel kondigt een Geboorte aan welbespraakt.
De stal wordt plots in Licht gevangen.
Het heeft zojuist het Kind ontvangen.
Een heldere ster heeft de mensheid naar het Licht der engelen
gebracht,
In een gedenkwaardige bijzondere nacht.
De weg er naar toe was bijzonder en devoot.
Door het nieuwe Leven vanuit de moederschoot.
Een stal in het Licht gevangen.
En er jaarlijks naar blijft verlangen....
Els - sept. 2023.
Kerstmis 2023.
Een stal in het Licht.
Een stal in het Licht,
In het aangezicht
van de ster van Bethlehem.
Na de welluidende stem,
Van de engel met de Boodschap.
De engel kreeg gehoor,
En gaf het mede aan de herders door.
Een Kind is geboren in een stal,
Die de mensheid liefheeft bovenal.
De herders met hun schapen trokken naar het Licht.
In het Licht werden zij opgenomen,
Daardoor wisten zij waarom te zijn gekomen.
Het Goddelijk Licht zette het Kind centraal,
Voor de mensheid geboren speciaal.
Gelegen in een kribbe omarmd door warm stro.
Elk jaar zet de mens de stal in het Licht,
Om de geboorte van het Kind te gedenken,
altijd op de mensheid gericht....
Els ~ sept. 2023.
Van oud op Nieuw 2023/2024.
Twee vuurpijlen.
Op zolder lagen zij te wachten.
Hele dagen, hele nachten.
Twee vuurpijlen met engelengeduld.
Zij wisten wat te moeten doen, en daar
geheel van vervuld.
Maar daar kwam het bericht: vuurwerkverbod!
Geen geknal en spetters licht in de lucht, dus geen genot.
Op zolder lagen zij te liggen in een doos op een vloer van planken.
Geen feestgewoel en afsteken bij een slok van een aantal dranken.
De jaarwisseling moest het zonder hen doen.
En ja, gehoorzaam waren zij, en met fatsoen.
De een zei tegen de ander plots:
"Waar blijf ik dan met mijn trots?"
"Ach,”zei de ander, “ ik blijf liever mij zelf, en blijf graag heel.
Dan wordt ik erg oud, en dat scheelt beslist veel.
Ik voel liever geen brandend lontje aan mijn lijf.
Ik zeg liever: ik blijf!"
Het werd een nadenkertje tussen die twee.
Op zolder bleven zij heel gedwee.
Jaren later lagen zij nog steeds op zolder.
In het huis ergens in de polder.....
Els ~ sept. 2023.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Als ik.....
Als ik naar de wolken kijk,
zie ik mijn vader.
Als ik naar de bomen kijk,
zie ik mijn vader.
Als ik naar de dieren kijk,
zie ik mijn vader.
Als ik naar zijn schildersezel kijk,
zie ik mijn vader.
Als ik naar zijn alpinopet kijk,
zie ik mijn vader.
Dan zie ik zijn blik omhoog om de wolken te aanschouwen.
Dan zie ik hem naar de bomen kijken om de blaadjes te
ontvouwen.
Dan zie ik hem de vogels gadeslaan,
die zwevend door het luchtruim gaan.
Dan zie ik zijn schilderspenseel over het linnen strijken,
waarbij ik geboeid ernaar blijf kijken.
Hij ziet het landschap, hij ziet de wolken daarboven.
Het krijgt gestalte in olieverf, zoals hij zich zelf heeft doen
beloven.
Als ik naar zijn penseelstreken kijk,
zie ik mijn vader.
Zij vertellen mij wat en wie hij was bij leven.
De herinnering hieraan houdt hem springlevend.
Hij heeft dit aan mij gegeven....
Els--april 2024.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Gedicht Halloween oktober 2024.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Feestdagengedichten 2024.
Vijftig jaar geleden schreef ik dit gedicht in aanloop naar Kerstmis....
ADVEND.
KERSTMIS 1974.......
VOOR ADVENT 2024.
Beladen met dozen en pakken.
Gehuld in dikke winterjassen,
Trekken de mensen er weer op uit.
Van de kou hebben zij een rode snuit.
Maar dat wordt niet opgemerkt.
Hun gesjouw wordt daardoor niet beperkt.
Ze gaan er door zoveel als het kan.
En men wordt er geenszins moe van.
Het Kerstfeest nadert met rappe schreden.
Geen enkele winkel wordt daarom gemeden.
Er komen lichtjes, ballen kleine en grote.
Konijn, kalkoen en vele noten,
In de tassen en dozen tjokvol.
Nee, het wordt écht niet te dol.
Féést ligt er immers in het verschiet.
De mensen zijn blij, iederen die geniet.
Kerstbomen en stalletjes zijn er overal te koop.
De bomen leunen tegen elkaar aan, of liggen op een hoop.
De stalletjes staan feestelijk in de winkel licht en hel,
Ommringt door klokjes o-zo fel.
Als alles gekocht is en men in huis is gedoken,
Worden de handen uit de mouwen gestoken.
De woonkamer krijgt een ander gezicht.
Ze wordt daarvoor, als het moet, anders ingericht.
Het stalleke en de kerstboom krijgen een ereplaats in huis.
De gaskachel brandt lekker, je hoort haar geruis.
Papieren klokken, groene takken hangen hier en daar.
En als dan alles is, heel mooi, feestelijk klaar,
De kelder propvol zit met lekkers voor het feest,
Dan is het sjouwen en werken niet voor niets geweest.
Nu kan het Kerstmis worden, men is klaar voor dit festijn.
Wat heerlijk, en dit voor het Kindeke, wat is dat fijn!
De mensen willen het vieren, zo goed als maar kan,
En dan....,
....Is het zover, de Kerstnacht breekt aan.
Klokken beieren, op en neer blijven zij gaan.
Jubelend weerklinken zij in deze Heilige Nacht,
Waarin ons door God Jezus werd gebracht.
Gelegen in een kribbe, armelijk in de kou.
Het Kindje waar ik zo erg, zielsveel van hou!
Maar álle mensen houden ervan, iedereen stuk voor stuk.
Men bidt voor vrede, voor meer geluk.
De mensen beseffen maar al te goed,
Van wat men zo maar doet,
Soms denkt men, het kan niet anders, maar ze hebben het mis!
En zo bidt iedereen voor elkaar.
En het Kindeke luistert, die daar,
Zo armoedig geboren is, door God ons gebracht.
Er is feest, de mensen vieren het, het begint in die Stille en Heilige nacht.
Els ~ dinsdag 10 december 1974.
In 1975 schreef ik dit gedicht terwijl ik in verwachting was
van ons eerste kindje.......
KERSTMIS.
KERSTMIS 1975.
VOOR KERSTMIS 2024.
Aan de hemel pinken de sterren.
Zij fonkelen van verre.
Donker is het buiten, en ook nog erg kil.
Plots luiden er de klokken in de nacht, zo vredig en stil.
Zij laten ons horen, hun galmende klanken.
De kerken raken gevuld, mensen gaan zitten in de banken.
Het Kindeke is geboren in deze Heilige Nacht.
Sneeuw is er gevallen, je loopt erover heel zacht.
De herderkes, zij kwamen naar het stalleke toe.
En zij waren van het verre lopen geenszins moe.
Hoe arm en rijk is geboren , dit Kindekijn,
Hoe lief is het gelegen in het stro, o, wat is Hij klein.
En bij dit alles denk ik, dit Kerstfeest is heel bijzonder.
Want over een paar maanden beleef ik een wonder!
Ik krijg een kindje, dat geboren wordt in een verwarmd huis.
Cristus kwam op aarde, niet in een eigen thuis.
Hoe teder is het Kerstfeest, hoe groots is mijn geluk!
Ik droom weer van de stal, en met een ruk....
....Denk ik aan mijn prulleke, die kan slapen in een wieg.
Geen kou die erbij kan, niets kan het storen, zelfs geen vlieg!
Dit Kerstfeest daarom, is zo bijzonder, omdat ik ook op een wonder
wacht,
Samen met mijn man, die mij nu voorzichtig doet omarmen, teder en
zacht.
Niets mag er met zijn vrouw gebeuren, die bij zich draagt hun eerste
kindje klein,
Die voelbaar flink doet leven, in zijn/haar veilige plaats, wat is dat fijn!
Dit Kerstfeest zal ik in mijn herinnering bewaren.
En keer op keer aan terug denken, ook, na vele jaren.
Ik vier nu Kerstmis, innig en blij,
Samen met mijn man heel dicht aan mij zij....
Els—december 1975.
OUDJAARSGEDICHT 2024.
De oude klok.
Hij hangt tegen een muur met bloemetjesbehang.
Deze plek heeft hij al ontzettend lang.
Elke dag tikt hij de uren weg, ook in de nacht.
Het tikken gaat ook dan voort niet erg zacht.
Het is een oude klok die elke dag ijverig zijn werk doet.
Zestig jaar is het geleden dat hij de eigenaars heeft ontmoet.
Zij zijn nu een bejaard stel en koesteren hem alle dagen.
Ze winden hem op , dat mogen zij zonder te hoeven vragen.
De klepel onder het uurwerk gaat gestaag op en neer dag in dag uit.
Deze zit verscholen onder de wijzerplaat achter een heldere ruit.
Samen zijn zij oud geworden het ouder stel en de oude klok.
De tijd gaat zo snel dat is iets waar de klok wel van schrok.
Ook nu weer loopt het jaar ten einde, het uurwerk tikt voort.
Dag en nacht zoals het behoort.
Een fles komt op tafel met twee champagne glazen bovenop een kleedje.
Het was zover, voor het ouder stel en voor de oude klok een vaststaand weetje.
De gong achter het uurwerk slaat twaalf slagen, buiten speelt men plotseling met
vuur.
Het nieuwe jaar is aangebroken dat vertelt je het volle uur.
De glazen worden bruisend vol geschonken vanuit de fles.
Het ouder stel wenst elkaar een gelukkig nieuwjaar met veel succes.
Samen zijn zij oud geworden het lieve stel en de klok aan de muur.
Dat vertellen zij elk jaar op dit nachtelijk uur.
De klok houdt van dit aandoenlijk stel en doet daarom voor hen zijn best.
Het bloemetjesbehang telt ook de jaren en zij zelf vertellen de rest.....
Els ~ oktober 2024.
--------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------------------------
Halloweengedicht van 2025.
----------------------------------------------------------------------------------------
Feestdagengedichten 2025.
Advent 2025.
KERSTMIS 1984.
Van verleden naar heden.
Het was er, wat er eerst niet stond.
Daarvoor toerde hij met zijn brommertje rond.
Hij had ervoor gezwoegd, gewerkt, die Kerstnacht.
Al het geld was op, maar hij die tevreden lacht.
Twee paar bruine oogjes konden zien het Licht,
Al het geflonker, de papieren grot, de boom, wát een geweldig gezicht!
Daar deed hij het allemaal voor, voor zijn twee meisjes in de dop.
Elk jaar kwam er wel wat bij.
Nu voor zijn drie kindjes, wat waren ze blij.
Lekkers moest er ook altijd zijn.
Dat maakte dit feest nog eens extra fijn.
Toen kreeg hij weer een helder idee!
Hij schilderde Bethlehem, niet gedwee.
Dát als achtergrond, met een nieuwe grot ervoor.
Weer een nacht zwoegen, zonder geringeloor.
Compleet met bossage, hekjes en mos.
De beeldjes weer, zo ook het Kindje, de ezel en de os.
Er naast een kerstboom zo kolossaal.
O, wat schitterend dat allemaal!
Hij lette op de gezichten van zijn kinderschaar,
Die blij uitriepen: “Wat mooi, nee maar!”
Ja, daar deed hij het allemaal voor.
En hij ging maar door.
Uit een der Nachtmissen gekomen, weerklonk er orgelspel.
Zijn vrouw, zijn drie kinderen liepen, o, ze liepen snel.
Thuis gekomen klonk het duidelijk en prachtig.
Een verrassing: hij had een bandrecorder gekocht, wát machtig!
Tranen stonden in zijn lichtbruine ogen,
Een gezicht, een houding, die er niet om logen.
Hij leerde zijn kinderen intens houden van dit feest.
Je moest het niet vieren zomaar bedeesd.
Je moest het ruiken, voelen, beleven.
Het met je meedragen, heel je leven.
Om het alleen maar goed te vieren, groot en intens.
Dat was zijn liefste en vurigste wens
Ik heb het dan kei-goed begrepen.
Hij kon je het Kerstgevoel laten opzwepen.
Bij mij staat dan ook, net als toen,
Zijn stal, zijn doek, de kerstboom in het groen, ja van hem heb ik dat geleerd.
Want zoals hij het deed, was juist niet verkeerd.
Het zo heerlijk vieren, wat ik van hem weet.
Door hem heb ik elk jaar dat gevoel.
Dat was nu juist zijn goede doel.
Want.... ik ben zijn dochter die zó Kerstmis viert.
En hij....hij was mijn onvergetelijke, lieve VADER....
Els ~ zaterdag 8 december 1984.
Mijn Vader was dat jaar op 75 jarige leeftijd op 9 mei overleden....
Voor het eerst in 2de koopwoning .
Voor Kerstmis 2025.
KERSTMIS 1983.
Een andere muur, een andere wand.
Geen zelfde tuin, ook ander zand.
Een créme deur, ook anders van voor.
Daar een hardhouten deur, daar moet je door.
Andere ramen, dubbel glas.
Een nieuwe plant, die er eerst niet was.
De vloer is hard, er liggen tegels op.
Je ziet ze beneden, 't is op en top!
Andere keuken, groot en fijn.
Ander aanrecht, een die er mag zijn.
Een koelkast groot en kleurig.
De zon schijnt in de keuken, zo fleurig.
Een andere schuur, andere kattenren.
Je ziet geen kip, parkiet of hen.
Ander dak, ander huis, een nieuw home.
Je stapt er binnen zonder schroom.
Hè, dezelfde stal, dezelfde groep.
Dezelfde blijde kinderroep.
Dezelfde lichtjes in de boom.
Nee, dat is echt geen droom.
Opa's Bethlehemdoek, hetzelfde weer.
Je kunt er naar blijven kijken keer op keer.
Dezelfde hekjes, schaapjes in het mos.
Hetzelfde kribje, ezel en os.
Maria en Josef lachen hun Kindje toe.
De herdertjes zijn er, geenszins moe.
Dezelfde Drie Koningen, dezelfde kamelen.
In de lucht dezelfde engeltjes, ze zijn er met velen.
Rode sterren aan de muur, ze fonkelen weer.
Dat alles hetzelfde, voor Onze Lieve Heer.
Een ander huis kan nóg zo anders zijn.
De Kerstversieringen zijn dezelfde, dat is zo fijn.
Ook dit huis herbergt dat gewis.
Die knusse spulletjes voor Kerstmis.
We vieren het verder, alle jaren door.
Dit heerlijke Feest krijgt altijd gehoor...
Els ~ 7 december 1983.
Oud Nieuw 2025-2026.
Het champagneglas.
Daar stond hij als champagneglas naast de anderen.
Dat het weer Oudjaarsavond was kon hij niet veranderen.
Het was weer zover en hij had geen zin.
Weer al dat gedoe en dit was het begin.
Alweer dat spetterend geknal.
Dat liederlijke gebral.
De mensen keken dan weer te diep in het glas.
Ze konden dan niet meer lopen keurig in de pas.
Het was zover de ellende was weer begonnen.
Oorverdovend geknal, alsof er een oorlog was begonnen.
Het champagneglas werd lomp opgepakt.
En zeer ruw weer neer gesmakt.
Champagne vloeide in de kelk op het voetje.
Het bruiste er ook overheen, maar hij was geen doetje.
Bruusk werd hij weer opgetild naast een hoop gejoel.
“Gelukkig Nieuwjaar “ werd er geschreeuwd, en raakte zijn doel.
Glazen klonken, ook de zijne waardoor zijn voetje brak.
Na een niets ontziende venijnige knak.
De champagne droop op de grond,
En vond het tapijt op de grond.
Ruw werd het champagneglas in de glasbak gedaan.
Het was duidelijk met hem gedaan.
Hij kwam in de recycle-molen terecht.
En dat was voor hem ook al zo slecht.
Plots stond hij in een winkelschap als glazen pot.
In hem zat iets, het was nu niet bepaald zijn genot.
Was dit het waarop zij hem nu belonen?!
In hem zaten nu slechts niet-te-vreten-sperciebonen!
Els ~ oktober 2025.
25-12-1981~ eerste Kerstdag.
----------------------------------------------------------------------------------------------