Verslagen De Mortel 2026.
De verslagen van 2026.
Deel 2.
_________
De Wondere Wereld biedt je de verslagen van rondom de Gemert-
toren van Alticom in het Brabantse De Mortel waar de Falco pe-
grinus gehuisvest is....
-----------------------------------------------------------------
"Even maar...."
dinsdag 14 juli 2026 ~ koppel nijlganzen doen aan paaltje-zitten.
Op deze warme zomerdag met 32 graden waren Sjef en ik deze morgen bij
de slechtvalken in De Mortel. De ochtend was nog niet zo warm. De tem-
peratuur was zeer aangenaam bij een verfrissend windje.
Ik wandelde de spottersplaats op, en zie meteen een rondvliegende slecht-
valk rondom de top van de Toren.
De slechtvalk leek tegen mij te zeggen: "Ik ben er even maar," want weldra
dook hij/zij achter op de Toren om uit mijn gezichtsveld te verdwijnen.
Sjef en ik bleven samen op de valk wachten, gezeten op de spottersplaats
op een van de bengskes.
Maar dat bleek vruchteloos te zijn. Vandaar dat we aan de wandel gingen.
We zagen een koppel nijlganzen elk op een paaltje zitten van een toegangs-
hek. Dat was een komisch gezicht en foto's waard.
Ik zag een zwarte specht in een boom hakken. Maar toen ie mij zag vloog
hij weg. Jammer.
Ik hoorde een buizerd boven het gele veld achter de Toren. Het veld zag
geel vanwege het rijk bloeiende jacobskruiskruid.
Ik was daar naar toe gelopen, terwijl Sjef op mij bleef wachten vanachter
de afrastering.
Dat werden weer zomerse plaatjes. Ik houd van dat vrolijke geel.
We zagen telkens fietsers lang komen in dit weldadige zomerse weer.
Het water in de Snelle Loop stond erg laag vanwege de droogte.
Dat lijkt telkens een probleem te worden in de zomers zoals wij die de
laatste jaren hier kennen.
Ik speurde de achterzijde van de Toren af toen we over het onverharde
deel van de Hemelsbleekweg liepen. Maar er was daar boven geen slecht-
valk meer te bekennen.
We kwamen weer terug op de spottersplaats. Weldra cirkelde rondom
de Toren een buizerd rond, wiens roep ik gehoord had.
Op een gegeven moment vloog hij nog hoger en hoger, totdat wij hem
niet meer zagen.
Het liep naar het middaguur.
Wat jammer dat er ook dit jaar weinig activiteiten van de slechtvalken
zijn, omdat er weer geen nakomelingen zijn. Dat wordt hier heel erg gemist.
Sjef en ik verlieten de spottersplaats.
Ik wierp nog een laatste blik op de Toren waar het erg stil bleef....
Sfeervol.
De lage waterstand in de Snelle Loop.
Sjef in de schaduw.
Het bloeiende kruid.
Het bloeiende kruid.
Het bloeiende kruid.
Het bloeiende kruid.
Het bloeiende kruid.
Het uitbundige bloeiende kruid.
Ik in de schaduw.
Mooi groen.
Een geel veld vanwege de droogte.
Paalzittertje nummer een.
Paalzittertje nummer twee.
Sfeervol.....
------------------------------------------------------
Snakkend naar water.
woensdag 5 augustus 2026 ~ de natuur lijdt....
We arriveerden deze morgen weer bij de zendtoren in De Mortel.
Het was minder heet en er waaide een windje. Dat voelde aangenaam.
Deze zomer laat zich extreem zien.
Het blijft angstvallig droog en de ene na de andere hittegolf passeert.
Sjef en ik kozen voor deze dag omdat het iets koeler was geworden.
Toch wees de thermometer 28/29 graden aan. Maar elke graad naar
beneden was winst.
We zagen geen slechtvalken. Zij verbleven zoals heel vaak nu, elders.
De zendtoren biedt hen geen behoefte om er te zijn, omdat er geen
juveniele slechtvalken van hen er rondvliegen.
Helaas.
Buurman Hans van de slechtvalken kwam aangewandeld met zijn hond.
Een gezellig praatje met hem op de spotterplaats bood ons gezellig
vertier. En de prachtige hond kreeg van ons knuffels omdat het daarnaar
vroeg.
Het is altijd gezellig met hem en ook met zijn vrouw Karin om heerlijk bij
te praten in de rust van de natuur aldaar.
Hij ging toen weer naar huis. De hond aangelijnd naast hem.
Sjef en ik ondernamen weer onze gebruikelijke wandeling.
Het water in de Snelle Loop stond hoog, terwijl er de week ervoor niets
meer in stond! Men had een sluis open gezet. Daar waar dan nog wel
water stond? De Loop was rijkelijk begroeid. En door al het water zag
het groen er weldadig uit.
Elders was dat helaas anders. De natuur laat zien zwaar gebukt te gaan
onder de extreme droogte en de extreme hitte. Wij schrokken ook hier
weer van. Het snakt naar water!
Overal was het stil. De vogelgeluiden waren verstomd.
Het jacobskruiskruid was uitgebloeid. Het zag er bruin en verdord uit.
Struikgewas liet dan wel hun groene bladeren, dan wel hun verdorde
bladeren zien. En wat nog groen zag, hing er slap bij.
Het hoge gras was compleet vergeeld en lag veelal plat op de grond.
Het gaf een troosteloze aanblik.
We kwamen weer terug op de spottersplaats.
Een ruime blik langs de Toren vertelde ons dat de slechtvalken nog altijd
afwezig waren.
Het liep naar het middaguur. Vandaar dat Sjef en ik huiswaarts keerden.
Onderweg regende het eventjes. Dat was dus niet lang.
Elke druppel is er een. Ik hoop dat zij ontelbaar worden....
Aan de wandel.
Sfeervol.
Weelderige begroeiing langs de Snelle Loop.
De Snelle Loop is gedeeltelijk dicht begroeid.
Sfeervol.
Aan de wandel....